Ένα ποίημα - Κώστας Καρυωτάκης

 

"Ο Μιχαλιός"

Τὸ Μιχαλιὸ τὸν πήρανε στρατιώτη.

Καμαρωτὰ ξεκίνησε κι ὡραῖα

μὲ τὸ Μαρὴ καὶ μὲ τὸν Παναγιώτη.

Δὲ μπόρεσε νὰ μάθη κὰν τὸ «ἐπ’ ὤμου».

Ὅλο ἐμουρμούριζε: «Κύρ-Δεκανέα,

ἄσε με νὰ γυρίσω στὸ χωριό μου».

Τὸν ἄλλο χρόνο, στὸ νοσοκομεῖο,

ἀμίλητος τὸν οὐρανὸ κοιτοῦσε.

Ἐκάρφονε πέρα, σ’ ἕνα σημεῖο,

τὸ βλέμμα του νοσταλγικὸ καὶ πρᾶο,

σὰ νἀλεγε, σὰ νὰ παρακαλοῦσε:

«Ἀφίστε με στὸ σπίτι μου νὰ πάω».

Κι ὁ Μιχαλιὸς ἐπέθανε στρατιώτης.

Τὸν ξεπροβόδισαν κάτι φαντάροι,

μαζί τους ὁ Μαρὴς κι ὁ Παναγιώτης.

Ἀπάνω του σκεπάστηκεν ὁ λάκκος,

μὰ τοῦ ἄφισαν ἀπέξω τὸ ποδάρι:

Ἤταν λίγο μακρὺς ὁ φουκαράκος.

Κώστας Καρυωτάκης

(1896 - 1928)

Της ημέρας ένεκεν

 

 

Φωτογραφία σε κάποιο σπίτι στα Γιάννινα

Με στόχο ακόμη μία νίκη και τη διατήρηση του αήττητου στην έδρα του ο ΠΑΣ Πρέβεζα!

 

Με την ψυχολογία στα ύψη και οδηγό την εξαιρετική του πορεία στο πρωτάθλημα, ο ΠΑΣ Πρέβεζα υποδέχεται την Α.Ε. Λευκίμμης την Κυριακή 1 Νοεμβρίου, στις 15:00, στο Δημοτικό Στάδιο Πρέβεζας «Αθανασία Τσουμελέκα», στο πλαίσιο της 6ης αγωνιστικής του πρωταθλήματος της Γ’ Εθνικής.

Η ομάδα της Πρέβεζας πραγματοποιεί ένα εντυπωσιακό ξεκίνημα στη φετινή αγωνιστική περίοδο, καθώς μετά τις πρώτες πέντε αγωνιστικές μετρά τέσσερις νίκες και μία ισοπαλία, παραμένοντας αήττητη και καταλαμβάνοντας τη 2η θέση της βαθμολογίας.

Οι ποδοσφαιριστές του Κριστόφ Βαζέχα έχουν αποδείξει μέσα στον αγωνιστικό χώρο πως διαθέτουν ποιότητα, αγωνιστική πειθαρχία και αποφασιστικότητα, στοιχεία που έχουν οδηγήσει τον ΠΑΣ σε μια ιδιαίτερα θετική πορεία.

Απέναντι στην Α.Ε. Λευκίμμης, ο στόχος είναι ξεκάθαρος: ακόμη ένα τρίποντο που θα δώσει συνέχεια στα νικηφόρα αποτελέσματα, θα διατηρήσει την ομάδα στις υψηλές θέσεις της βαθμολογίας και, παράλληλα, θα διαφυλάξει το αήττητο στην έδρα της, εκεί όπου θέλει να αισθάνεται ισχυρή με τη στήριξη του φίλαθλου κόσμου της Πρέβεζας.

Σημαντικό για τον προπονητή της ομάδας είναι το γεγονός ότι θα έχει όλους τους ποδοσφαιριστές στη διάθεσή του, έχοντας έτσι τη δυνατότητα να επιλέξει την καλύτερη δυνατή σύνθεση για την αναμέτρηση.

Την Κυριακή, ο ΠΑΣ Πρέβεζα θέλει να συνεχίσει στον ίδιο δρόμο, να επιβεβαιώσει την εξαιρετική αγωνιστική του κατάσταση και να προσθέσει ακόμη μία σημαντική νίκη στο ενεργητικό του.

Όλοι οι δρόμοι οδηγούν στο «Αθανασία Τσουμελέκα»! Η ομάδα χρειάζεται τη δύναμη της εξέδρας, με τον κόσμο της Πρέβεζας στο πλευρό της!

Αποφθέγματα του Κάρλος Ρουίθ Θαφόν

 

Ο ΚΑΡΛΟΣ ΡΟΥΙΘ ΘΑΦΟΝ (1964-2020) υπήρξε ένας από τους πλέον διαβασμένους και αναγνωρισμένους συγγραφείς σε όλο τον κόσμο. Γεννημένος στη Βαρκελώνη, ξεκίνησε τη λογοτεχνική του καριέρα το 1993 με το εφηβικό μυθιστόρημα Ο Πρίγκιπας της Ομίχλης (Βραβείο Edebé) και ακολούθησαν τα Το Παλάτι του Μεσονυκτίου και Τα φώτα του Σεπτέμβρη  (συγκεντρωμένα σε έναν τόμο υπό τον τίτλο Η τριλογία της ομίχλης). Το 2001 εκδόθηκε το πρώτο του μυθιστόρημα για ενηλίκους, Η ΣΚΙΑ ΤΟΥ ΑΝΕΜΟΥ, το οποίο πολύ σύντομα εξελίχθηκε σε διεθνές λογοτεχνικό φαινόμενο και θεωρείται, μετά τον Δον Κιχότη, το πιο πετυχημένο μυθιστόρημα στην εκδοτική ιστορία της Ισπανίας. Τα έργα του έχουν τιμηθεί με πολυάριθμα βραβεία και έχουν πουλήσει περισσότερα από 30 εκατομμύρια αντίτυπα στις πέντε ηπείρους.

Ξέρεις ποιο είναι το καλό με τις ραγισμένες καρδιές; Μπορούν να ραγίσουν μόνο μια φορά, τα υπόλοιπα είναι αμυχές.

Μπήκα μέσα στο βιβλιοπωλείο και ανέπνευσα εκείνο το άρωμα χαρτιού και μαγείας που, περιέργως, κανένας ποτέ δεν σκέφτηκε να εμφιαλώσει.

Υποθέτω ότι δεν έχεις πολλούς φίλους. Ούτε κι εγώ. Δεν εμπιστεύομαι αυτούς που λένε ότι έχουν πολλούς φίλους. Είναι ένα σίγουρο σημάδι ότι δεν ξέρουν πραγματικά κανέναν.

Τα βιβλία είναι καθρέφτες. Βλέπεις μέσα τους μόνο αυτά που ήδη έχεις μέσα σου.

Ο πιο αποτελεσματικός τρόπος για να καταστήσεις ακίνδυνους τους φτωχούς είναι να τους εκπαιδεύσεις να θέλουν να μιμούνται τους πλούσιους.

Η ποίηση γράφεται με δάκρυα, η πεζογραφία με αίμα και η ιστορία με αόρατη μελάνη.

Οι ανόητοι μιλούν, οι δειλοί σωπαίνουν, οι σοφοί ακούν.

Το να κερδίζεις λεφτά δεν είναι αυτό καθεαυτό δύσκολο. Αυτό που είναι δύσκολο είναι να τα κερδίζεις κάνοντας κάτι που αξίζει να αφιερώσεις τη ζωή σου σ’ αυτό.

Αξίζει να μένεις στο κρεβάτι μόνο αν είσαι νέος και έχεις καλή παρέα.

Ο χρόνος μού έμαθε να μη χάνω την ελπίδα, αλλά ούτε και να εμπιστεύομαι πάρα πολύ την ελπίδα.

Η αξία ενός μυστικού εξαρτάται από τους ανθρώπους από τους οποίους πρέπει να το κρύψουμε.

Το Παρίσι είναι η μόνη πόλη στον κόσμο όπου το να πεθαίνεις της πείνας θεωρείται ακόμα τέχνη.

Κάποτε, στο βιβλιοπωλείο του πατέρα μου, άκουσα έναν τακτικό πελάτη να λέει ότι λίγα πράγματα αφήνουν πιο βαθύ σημάδι σ’ έναν αναγνώστη από το πρώτο βιβλίο που βρίσκει τον δρόμο για την καρδιά του.

Ένας συγγραφέας ποτέ δεν ξεχνάει την πρώτη φορά που πήρε λίγα λεφτά ή έναν έπαινο σαν αντάλλαγμα για μια ιστορία.

Δεν γίνεται να πεθάνω τώρα γιατρέ. Όχι ακόμη. Έχω πολλά πράγματα να κάνω. Μετά, θα έχω μια ολόκληρη ζωή για να πεθάνω.

Οι άνθρωποι έχουν την τάση να περιπλέκουν τις ζωές τους, λες και το να ζεις δεν είναι από μόνο του ήδη αρκετά περίπλοκο.

Βιβλιοκριτική εκ νέου

 

Το "Γραμμές του ορίζοντος", από αυστηρά λογοτεχνική - φιλολογική άποψη, είναι συναρπαστικό ανάγνωσμα. Ο τρόπος με τον οποίο είναι γραμμένο, μπορεί να μην είναι μοναδικός κατά κυριολεξία, ωστόσο αποτελούσε - και εξακολουθεί να αποτελεί - ουσιαστική πρόταση. Και μόνο για το στυλ γραφής το "Γραμμές του ορίζοντος" είναι ένα βιβλίο που μπορεί και αξίζει να διαβαστεί και μια και δυο και τρεις φορές.

Σε ό, τι αφορά στην ιδεολογική του πρόταση, οφείλω να δηλώσω ότι μου φαίνεται προβληματική, όχι αφ' εαυτής αλλά ως προς τα παραδείγματα των οποίων γίνεται χρήση, προκειμένου να υποστηριχθεί η συγκεκριμένη πρόταση• που μπορεί να συμπυκνωθεί στο "παλιά ήταν καλύτερα τα πράγματα, ήρθαν οι Φράγκοι και μας τα χάλασαν". Ας δούμε μερικά από αυτά τα παραδείγματα. Ο συγγραφέας μιλάει με νοσταλγία για τα παλιά σινεμά της Κυψέλης• όλοι γνωρίζουμε ότι ο κινηματογράφος είναι τέχνη που επινοήθηκε στη Δύση. Κάπου αλλού παραπονιέται για τις ξενόφερτες νέες μουσικές με τις οποίες οι νέοι, της εποχής κατά την οποία γράφτηκε το βιβλίο, διασκεδάζουν, και που ο ίδιος, κατά πως φαίνεται, δεν εγκρίνει. Ότι δηλαδή οι Βρετανοί Kinks που ο ίδιος λάτρευε - και καλά έκανε - είχαν την έγκριση των παλαιότερων του, αλλά τους πιτσιρικάδες που άκουγαν τέτοιες μουσικές, τους κράζανε "Γιεγιεδες", "Τεντιμπόιδες" κ.α. για ξεκάρφωμα.

Το χειρότερο είναι η αντιμετώπιση την οποία επιφυλάσσει προς τον αυτοκράτορα Αλέξιο Α' Κομνηνό. Τον παρουσιάζει να πολεμά τους Νορμανδούς στη Δύση και τους Σελτζούκους Τούρκους στην Ανατολή, υπερασπιζόμενος ιερά και όσια και το μυστικιστικό πνεύμα ενός ελληνισμού και μιας ορθοδοξίας, στοιχείων τελείως ξένων μεταξύ τους εκείνους τους αιώνες. Χώρια που ο Αλέξιος Α' Κομνηνός κατήργησε μέτρα στήριξης των μικροκαλλιεργητών και γενικά των λαϊκών στρωμάτων προς όφελος των Δυνατών, δηλαδή των μεγαλογαιοκτημόνων. Το ότι  έτσι στέρεψε η δεξαμενή από την οποία αντλούσε ο βυζαντινός στρατός τους στρατιώτες του, είναι κάτι που ξεφεύγει από το αντικείμενο της βιβλιοκριτικής, απλά το αναφέρουμε.

Ο Χρήστος Βακαλόπουλος ήταν ένας εξαιρετικά προικισμένος άνθρωπος και δημιουργός. Ήταν Κριτικός Κινηματογράφου, ραδιοφωνικός παραγωγός, κινηματογραφιστής και συγγραφέας. Συχνά διαβάζω λόγια αγάπης για εκείνον από ανθρώπους που τον ήξεραν. Δεν έχω σκοπό να κρίνω τη στροφή του, κατά τα τελευταία έτη της σύντομης ζωής του, προς το στρατόπεδο των νέο ορθοδόξων. Απλά, στο βιβλίο του "Γραμμές του ορίζοντος" βρήκα αρετές αλλά και αστοχίες.

ο Τοποτηρητής

ΠΑΣ Πρέβεζα: Νέα νίκη με 3-1 επί του Α.Ο. Πλαταριάς – Καθάρισε από νωρίς με κυριαρχική εμφάνιση!

 

Με φόρα, ουσία και επιβλητική παρουσία στον αγωνιστικό χώρο, ο ΠΑΣ Πρέβεζα συνέχισε νικηφόρα την πορεία του στο πρωτάθλημα της Γ’ Εθνικής, επικρατώντας με 3-1 του Α.Ο. Πλαταριάς στο Δημοτικό Στάδιο Πρέβεζας «Αθανασία Τσουμελέκα». Η ομάδα της Πρέβεζας επιβεβαίωσε την ανωτερότητά της, πραγματοποιώντας μια εξαιρετική εμφάνιση, ιδιαίτερα στο πρώτο ημίχρονο, όπου είχε τον απόλυτο έλεγχο του αγώνα.

Προβάδισμα από νωρίς και κυριαρχία στο πρώτο ημίχρονο

Ο ΠΑΣ μπήκε δυνατά στον αγωνιστικό χώρο, πήρε από τα πρώτα λεπτά την πρωτοβουλία των κινήσεων και δεν άργησε να μετουσιώσει την υπεροχή του σε γκολ. Στο 14ο λεπτό, ο Παπουτσής με δυνατή κεφαλιά έστειλε την μπάλα στα δίχτυα, ανοίγοντας το σκορ και δίνοντας το έναυσμα για τη συνέχεια.

Η πίεση των γηπεδούχων συνεχίστηκε και στο 25ο λεπτό ήρθε το δεύτερο χτύπημα! Ο Γιαννής βρήκε τον δρόμο προς τα δίχτυα, γράφοντας το 2-0 και βάζοντας γερές βάσεις για μια ακόμη νίκη. Το πρώτο ημίχρονο ολοκληρώθηκε με τον ΠΑΣ Πρέβεζα να έχει τον απόλυτο έλεγχο, παρουσιάζοντας εικόνα ομάδας που ήξερε τι ήθελε μέσα στο γήπεδο.

Το 3-0 ο Μαγγανάς, μείωσε στο τέλος η Πλαταριά

Στην επανάληψη, οι ποδοσφαιριστές του ΠΑΣ Πρέβεζα διατήρησαν τον ίδιο ρυθμό και συνέχισαν να πιέζουν, αναζητώντας περισσότερα γκολ. Η υπεροχή τους καρποφόρησε στο 58ο λεπτό, όταν ο Μαγγανάς βρήκε δίχτυα και ανέβασε τον δείκτη του σκορ στο 3-0, δίνοντας ακόμη μεγαλύτερη διάσταση στη νίκη της ομάδας του.

Ο ΠΑΣ διαχειρίστηκε στη συνέχεια το προβάδισμά του, με τον Α.Ο. Πλαταριάς να πετυχαίνει το γκολ της μείωσης στο 88ο λεπτό με τον Κώστογλου, διαμορφώνοντας το τελικό 3-1.

Συνεχίζει με νίκες και αυτοπεποίθηση!

Ο ΠΑΣ Πρέβεζα πρόσθεσε ακόμη ένα πολύτιμο τρίποντο στη συγκομιδή του, συνδυάζοντας το αποτέλεσμα με μια πειστική εμφάνιση και τρία γκολ. Με την επιθετική του αποτελεσματικότητα και τον έλεγχο που άσκησε στο μεγαλύτερο διάστημα της αναμέτρησης, έστειλε το μήνυμα ότι συνεχίζει με αποφασιστικότητα την προσπάθειά του στο πρωτάθλημα της Γ’ Εθνικής.

ΠΑΣ Πρέβεζα (Κριστόφ Βαζέχα): Γρηγορίου, Μουσιωτίτσας (64ο Γιάννος), Ράπτης (85ο Δήμος), Καρμοκόλιας, Ορφανός, Τόσκα (64ο Μίνης), Παπουτσής, Πατίλας, Μαγγανάς (64ο Καραμπέτσος), Τσάλα, Γιαννής (75ο Πολάκης).

Α.Ο Πλαταριάς (Αλέξανδρος Καρύδης): Τελατινίδης, Λόλης, Πασχάλης, Παππάς (12ο λ.τ Μαργαρίτης), Κουτούπας, Ισμαήλ, Τσούτσης, Νικολάου, Εγκί, Γκουλιούμης, Ανδρεόπουλος.

Αλιεύοντας από το φατσοβιβλίο

 

από το προφίλ 150 ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ

"Όταν η ναζιστική τρέλα οδήγησε τη Γερμανία να "καταπιεί" την Αυστρία τον Μάρτιο του 1938 με το Anschluss, η "Wunderteam", η εθνική ομάδα ποδοσφαίρου της Αυστρίας, εξαφανίστηκε.

Ήταν μια πολύ δυνατή ομάδα με σπουδαίους παίκτες, έναν σπουδαίο προπονητή, τον Hugo Meisl, και χτισμένη σύμφωνα με τα "δόγματα" του παραδουνάβιου ποδοσφαίρου, τα οποία ανέδειξε έντεχνα η Ουγγαρία περίπου δεκαπέντε χρόνια αργότερα.

Η "εξαφάνιση" της Αυστρίας δημιούργησε ένα κενό στον πίνακα για το Παγκόσμιο Κύπελλο της Γαλλίας που επρόκειτο να διεξαχθεί λίγους μήνες αργότερα.

Η θέση προσφέρθηκε στην Αγγλία, η οποία φυσικά αρνήθηκε, απαντώντας ευγενικά και αλαζονικά ότι :

"Δεν χρειάζεται κανένα τουρνουά για να μάθουμε ποια ομάδα είναι η καλύτερη στον κόσμο. 

Απλά θυμηθείτε ποιος εφηύρε το παιχνίδι"  

ήταν η απάντηση τους.

Η εθνική ομάδα της Αγγλίας "παραχωρούσε" μόνο φιλικούς αγώνες και σε έναν από αυτούς προσκλήθηκε στο Βερολίνο, παρουσία του Goebbels, του Goring, άλλων ναζιστικών ιεραρχών , όπως και του Βρετανού πρέσβη Henderson.

Εκείνη την 14η Μαΐου του 1938 , ο Henderson ήταν εκείνος που ζήτησε από τους Άγγλους παίκτες να χαιρετήσουν την εξέδρα κάνοντας τον ναζιστικό χαιρετισμό. Οι παίκτες ήταν διστακτικοί στην ιδέα, αλλά τελικά ο πρόεδρος της FA (και μελλοντικός πρόεδρος της FIFA) Stanley Rous κατάφερε να τους πείσει.

Τους έπεισε όλους εκτός από έναν. 

Ο 22χρονος μέσος της Wolverhampton, Stan Cullis, είπε: 

"Υπό αυτές τις συνθήκες, για αυτό το παιχνίδι, μην υπολογίζετε σε μένα", 

αποδεικνύοντας την αξιοπρέπεια που πολλοί είχαν χάσει.

Την επόμενη μέρα, παρά τη νίκη των Άγγλων με 6-3, αυτό που προκάλεσε οργή στην Αγγλία , ήταν ο χαιρετισμός .

Ωστόσο, παρά την οργή, ο Cullis δεν αποθεώθηκε. Αντιθέτως, αποκλείστηκε από την ομάδα και δεν κλήθηκε ποτέ ξανά. 

Η ποδοσφαιρική του καριέρα, ένα χρόνο αργότερα, όπως και για την υπόλοιπη Ευρώπη, έπεσε το σκοτάδι του Β' Παγκοσμίου Πολέμου.

Μετά τη φρίκη του πολέμου, ξεκίνησε ο μακρύς δρόμος της επιστροφής στην κανονικότητα, ο Stan Cullis επέλεξε να εγκαταλείψει το ποδόσφαιρο και να καθίσει στον πάγκο της Wolverhampton, κατακτώντας λίγο αργότερα το πρώτο του πρωτάθλημα σε ηλικία μόλις 33 ετών.

Παρέμεινε σε αυτόν τον πάγκο για 16 χρόνια, μετατρέποντας τη Wolverhampton στην καλύτερη Αγγλική ομάδα της μεταπολεμικής περιόδου. Μια ομάδα ικανή να κατακτήσει τρεις τίτλους μεταξύ 1954 και 1959, καθώς και ένα Κύπελλο Αγγλίας.

Αλλά πάνω απ' όλα, ήταν ικανή να κάνει τόσους πολλούς οπαδούς να την ερωτευτούν, ακόμη και από μέρη της χώρας μακριά από το στάδιο Molineaux.

Ανάμεσα τους ήταν και ένα αγόρι από το Μπέλφαστ της Βόρειας Ιρλανδίας, το οποίο, έχοντας βαρεθεί να πηγαίνει στα σπίτια των γειτόνων του για να παρακολουθήσει τους αγώνες της Wolverhampton, ανάγκασε τον πατέρα του , να του αγοράσει μια τηλεόραση.

Το αγόρι, του οποίου το μικρό όνομα ήταν George και το επώνυμο Best, δεν πραγματοποίησε ποτέ το όνειρό του να παίξει στην ομάδα της καρδιάς του, αλλά αρκέστηκε να γράψει σελίδες και σελίδες ποδοσφαιρικής ιστορίας.

Η ίδια ιστορία μιλάει για έναν προπονητή που, πριν δώσει μαθήματα ποδοσφαίρου, δίδαξε με δικά του έξοδα ότι η αξιοπρέπεια προηγείται.

Ένα μάθημα που, ειδικά σε αυτή την ιστορική περίοδο, είναι σωστό να θυμόμαστε " .

Ο Stanley Cullis είχε γεννηθεί σαν σήμερα στις 25 Οκτωβρίου του 1916 και έφυγε από την ζωή στις 28 Φεβρουαρίου του 2001.

Ένα ποίημα - Σοφία Περδίκη

 

"Οι κατά φαντασίαν αφανείς"

Οι κατά φαντασίαν αφανείς

κινούνται στις παρόδους

κρύβονται όπου βρουν στοά

κρατούν στα χέρια τους

χειρόγραφα

που τα λένε φέιγ βολάν

όταν τα πετάν

σε ανύποπτους χρόνους

και σε τόπους απορριματικούς.

Τους φανταζόμαστε ν’ ανασαίνουν

μόνο μέσα σε χαρτοπολτούς

κι ύστερα να κουλουριάζονται

όλοι σε μια γωνία

για να ζεσταθούν

με τ’ άοσμά τους χνώτα.

Συνήθως διαλύονται

πριν την πρώτη πρωινή

και ψάχνουν να βρουν μια στέγη

με θέα στο μέλλον

μα πάντα καταλήγουν

σ’ έναν ακάλυπτο

μ’ έναν φανοστάτη

στον άσπρο τοίχο να προβάλλει

τη μαύρη τους σκιά.

Οι κατά προσδοκίαν αχανείς

μονίμως περπατούν

στα στενά όρια

της μικρής μας πόλης

κλαυθμυρίζοντας συχνά

με χροιά φυγής.

Σοφία Περδίκη

Αλιεύοντας από το διαδίκτυο

 

El Sombrero

περίπου μία ώρα πριν1 ώρ.

Δυο από τα μεγάλα θέματα της εποχής μας είναι η διάσπαση προσοχής και ο εθισμός μας στα κινητά. Αν και υπάρχουν αμέτρητες έρευνες και για τα δυο δεν νομίζουμε πως έχει νόημα να παραθέσουμε στατιστικά. Το αντιλαμβανόμαστε όλοι μας κάθε μέρα. 

Μια από τις πολλές επιπτώσεις αυτών των δυο προβλημάτων εντοπίζεται στην παρακολούθηση εκδηλώσεων. Η ατμόσφαιρα που δημιουργεί ο κόσμος έχει επηρεαστεί αισθητά γιατί οι θεατές είναι πια απασχολημένοι είτε κοιτώντας τα κινητά, είτε προσπαθώντας να καταγράψουν με αυτά κάτι που πιθανόν θα φέρει λάικς όταν το ανεβάσουν στα σόσιαλ τους και θα τους θυμίζει στο μέλλον το συναίσθημα που... εν τέλει δεν ένιωσαν γιατί ήταν απασχολημένοι πασχίζοντας να το καταγράψουν. Κάποιοι έχουν επιχειρήσει να αντιμετωπίσουν το ζήτημα. Ανάμεσα τους και οι Iron Maiden που το καλοκαίρι απαγόρευσαν τη χρήση κινητών στην αρένα σε μια συναυλία τους στο Παρίσι.

Σε μια απέλπιδα προσπάθεια να σώσει οτιδήποτε αν σώζεται η Ντόρτμουντ δοκιμάζει τώρα κάτι διαφορετικό. Μετά τη δημοσιοποίηση μιας έρευνας που λέει ότι το 63% των θεατών στο γήπεδο της τσεκάρει πολύ συχνά το κινητό του στη διάρκεια των αγώνων η διοίκηση δημιούργησε μια εφαρμογή που επιβραβεύει τους φιλάθλους που δεν χρησιμοποιούν το κινητό όσο παίζεται το ματς. Για κάθε λεπτό που αυτό παραμένει κλειδωμένο (εξαιρείται το ημίχρονο), ο χρήστης μαζεύει πόντους που εξαργυρώνονται με συμμετοχές σε κληρώσεις για φανέλες και κουπόνια για τη μπουτίκ.

«Ο tempora, o mores!» («Ω καιροί, ω ήθη!»)

* Αυτή ήταν μια ανάρτηση που αρκετοί δεν θα διαβάσουν καν ως το τέλος γιατί υπάρχουν εκεί έξω άπειρα βίντεο 10 δευτερολέπτων που είναι πιο εύκολο να καταναλωθούν.

Αποφθέγματα του Γιάννη Τσαρούχη

 

Ο Γιάννης Τσαρούχης (Πειραιάς, 13 Ιανουαρίου 1910 – Αθήνα, 20 Ιουλίου 1989) ήταν σημαντικός Έλληνας ζωγράφος και σκηνογράφος. Τα πρώτα του έργα τα εξέθεσε το 1929 στο Άσυλο Τέχνης. Η επιτυχία που σημείωσε τον οδήγησε στη συνέχεια να φοιτήσει στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών του Μετσόβιου Πολυτεχνείου κατά τα έτη 1929–1935, με καθηγητές τους Ιακωβίδη, Βικάτο και Παρθένη. Παράλληλα, κατά το διάστημα 1931–1934, μαθήτευσε κοντά στον Φώτη Κόντογλου, ο οποίος τον μύησε στη βυζαντινή αγιογραφία, ενώ μελέτησε την λαϊκή αρχιτεκτονική και ενδυμασία. Μαζί με τους Δημήτρη Πικιώνη, Φώτη Κόντογλου και Αγγελική Χατζημιχάλη πρωτοστάτησε στο αίτημα της εποχής για την ελληνικότητα της τέχνης. Στο έργο του Γιάννη Τσαρούχη εκφράζεται κυρίως η χαρά και το θαύμα της ζωής. Προσπάθησε να ισορροπήσει τις μεγάλες παραδόσεις και να συλλάβει τις αιώνιες καλλιτεχνικές αξίες. Οι πίνακές του περικλείουν αφομοιωμένα πολλά λαϊκά και λαογραφικά στοιχεία, ιδιαίτερα του λιμένος του Πειραιά. Θεωρείται από τους μεγαλύτερους σύγχρονους Έλληνες ζωγράφους με διεθνή προβολή και ιδιαίτερα στη Γαλλία. Παράλληλα όμως εργάσθηκε και ως σκηνογράφος τόσο σε ελληνικά όσο και σε ξένα θέατρα με μεγάλη πάντα επιτυχία. Σ΄ αυτόν οφείλεται η καθιέρωση, σχεδόν σε όλες τις σκηνές του ελληνικού κινηματογράφου που γυρίστηκαν σε λαϊκά κέντρα, της παρουσίας του ναύτη είτε σε χορό είτε όχι, θεωρούμενη μάλιστα και απαραίτητη.

Στην Ελλάδα ζούμε πολυτελέστερα απ’ όσο μας επιτρέπουν τα μέσα μας, πέρα από τις οικονομικές μας δυνατότητες και τις ψυχικές μας ικανότητες. Αυτό ήδη μας δημιουργεί προβλήματα και θα μας προξενήσει μεγάλο κακό.

Μόνο με παραμύθια κατακτώνται οι άνθρωποι.

Τόσα πολλά αγράμματα τσογλάνια. Τι φρίκη, Θεέ μου...

Αρετές μας είναι τα ελαττώματά μας που τα παραδεχτήκαμε.

Το να μην μπορείς να πιστέψεις είναι ένα είδος αναπηρίας.

Τα έργα τέχνης που δείχνουν μη ολοκληρωμένα τελειώνουν μόνα τους με τον καιρό.

Φιλία είναι η συμφωνία δύο ανθρώπων να μην προχωρήσουν τη σχέση τους σε βάθος, αλλά να μείνουν στην επιφάνεια.

Μόνον αυτοί που σφάζουν με άνεση και ευχαρίστηση ένα ζώο έχουν δικαίωμα να είναι κρεοφάγοι.

Η Ελλάδα! Τι ωραίο σκηνικό, πράγματι! Αλλά πόσο κακή παράσταση. Θεέ μου!

Το ρεμπέτικο τραγούδι είναι η ατόφια ελληνική ψυχή.

Για το Κράτος είμαστε όλοι κομμουνιστές όταν λέμε την αλήθεια και δεν ανεχόμαστε τη δουλοπρέπεια.

Οι Έλληνες ζωγράφοι αγάπησαν τη Γερμανία γιατί ήταν ευπρόσιτη, επαρχιακή, και δι’ αυτής απολάμβαναν την Ευρώπη όπως τα παιδιά τη θάλασσα στα ρηχά.

Δεν ζητώ ανθρώπους να σκέφτονται σαν εμένα, αλλά να κάνουν σκέψεις συμπληρωματικές των δικών μου.

Πάω στο Λονδίνο να δω τα Ελγίνεια πριν μας τα πάρει η Μελίνα…

Η μετριότητα κατάντησε να είναι κάτι το απαραίτητο! Η μετριότητα και η καπατσοσύνη!

Η τέχνη δεν είναι απασχόληση, δεν είναι για να περνάς την ώρα σου. Είναι η θρησκεία του ζωντανού και αιώνιου πάθους.

Ένας Παπαδιαμάντης δεν υπάρχει στην Ευρώπη. Ένας Καβάφης πουθενά...

Ελευθερία είναι να κάνεις αυτό που θεωρείται κακό και μη επιτρεπόμενο, και οι άνθρωποι να το παραδέχονται.

Είμαι μαθητής του αττικού φωτός.

Οι Έλληνες δεν τρώνε όσο πεινάνε, αλλά όσο θα πεινούσαν οι κάτοικοι του Μεσολογγίου και του Σουλίου. Τρώνε εις μνήμην αυτών.

Γιατί τι είναι η ζωγραφική; Είναι μία πολύ ψιλή φλουδίτσα, η θεία χάρις, που με τη δική της επιφοίτηση το ίδιο πράγμα που κάνουν όλοι οι άνθρωποι, μερικοί το κάνουν σωστά. Είναι αυτή η ελάχιστη φλουδίτσα που όμως ποτίζει όλο το σώμα της τέχνης και όλο το πνεύμα του θεατού.

«Παίξε καθαρά. Κέρδισε αληθινά.»: Εκπαιδευτική ημερίδα για το αντιντόπινγκ στην Πρέβεζα

 

Ο Δήμος Πρέβεζας, μέσω του Τμήματος Αθλητισμού, σε συνεργασία με τον Εθνικό Οργανισμό Καταπολέμησης του Ντόπινγκ (Ε.Ο.ΚΑ.Ν.), διοργανώνει εκπαιδευτική ημερίδα με τίτλο «Παίξε καθαρά. Κέρδισε αληθινά.», τη Δευτέρα 2 Νοεμβρίου 2026, στις 11:00 π.μ., στο Πολιτιστικό Κέντρο Δήμου Πρέβεζας «ΟΑΣΗ».

Η ημερίδα έχει ως αντικείμενο την εκπαίδευση και την ενημέρωση για το αντιντόπινγκ και απευθύνεται σε μαθητές, αθλητές, προπονητές, εκπαιδευτικούς και στελέχη της αθλητικής κοινότητας.

Στόχος της δράσης είναι η ευαισθητοποίηση σχετικά με την πρόληψη και την καταπολέμηση του ντόπινγκ, η ανάδειξη της σημασίας της προστασίας της υγείας και η ενίσχυση των αξιών του καθαρού αθλητισμού και της ευγενούς άμιλλας.

Στην ημερίδα θα μιλήσουν οι:

• Γρηγόρης Λέων, Διοικητής Ε.Ο.ΚΑ.Ν.

• Γεώργιος Καλαιτζής, στέλεχος του Γραφείου Εκπαίδευσης Ε.Ο.ΚΑ.Ν.

• Σπυριδούλα Χριστοπούλου, Υπεύθυνη Γραφείου Επιστημονικής Υποστήριξης και Ποιότητας Ε.Ο.ΚΑ.Ν.

• Χρήστος Παπούλιας, Υπεύθυνος Γραφείου Εκπαίδευσης Ε.Ο.ΚΑ.Ν.

Μέσα από τη συνεργασία με τον Ε.Ο.ΚΑ.Ν., ο Δήμος Πρέβεζας επιδιώκει να φέρει την έγκυρη ενημέρωση πιο κοντά στη σχολική και την αθλητική κοινότητα, ενισχύοντας την πρόληψη και την καλλιέργεια υπεύθυνης αθλητικής στάσης από νεαρή ηλικία.

Το Τμήμα Αθλητισμού καλεί τις σχολικές μονάδες και τους αθλητικούς συλλόγους να συμμετάσχουν στην ημερίδα, συμβάλλοντας στη διάδοση του μηνύματος ότι η αθλητική επιτυχία αποκτά ουσιαστική αξία όταν στηρίζεται στην προσπάθεια, στον σεβασμό των κανόνων και στην προστασία της υγείας.

Από το Γραφείο  Αθλητισμού Δήμου Πρέβεζας 

Επιστροφή στην έδρα του ο ΠΑΣ Πρέβεζα – Υποδέχεται τον Α.Ο. Πλαταριάς την Κυριακή

 

Στην έδρα του επιστρέφει ο ΠΑΣ Πρέβεζα την Κυριακή 25 Οκτωβρίου 2026, καθώς υποδέχεται τον Α.Ο. Πλαταριάς, στο πλαίσιο της 5ης αγωνιστικής του πρωταθλήματος της Γ’ Εθνικής, για τον 6ο Όμιλο.

Μετά την εκτός έδρας ισοπαλία με σκορ 1-1 απέναντι στον Ατρόμητο Πατρών, οι «κιτρινόμαυροι» στρέφουν την προσοχή τους στην επόμενη αγωνιστική υποχρέωση, έχοντας ως στόχο την επιστροφή στις νίκες.

Η αναμέτρηση θα διεξαχθεί στο Δημοτικό Στάδιο Πρέβεζας «Αθανασία Τσουμελέκα», με ώρα έναρξης τις 15:00, με την ομάδα της Πρέβεζας να θέλει να αξιοποιήσει την έδρα της και να συνεχίσει την προσπάθειά της στο πρωτάθλημα.

Η διοίκηση του ΠΑΣ Πρέβεζα καλεί τους φιλάθλους της ομάδας να δώσουν δυναμικό «παρών» στις εξέδρες και να στηρίξουν την προσπάθεια των ποδοσφαιριστών σε αυτή τη σημαντική αναμέτρηση.

Τα στοιχεία του αγώνα

Αναμέτρηση: ΠΑΣ Πρέβεζα – Α.Ο. Πλαταριάς

Ημερομηνία: Κυριακή 25 Οκτωβρίου 2026

Ώρα έναρξης: 15:00

Γήπεδο: Δημοτικό Στάδιο Πρέβεζας «Αθανασία Τσουμελέκα»

Διοργάνωση: Γ’ Εθνική – 6ος Όμιλος, 5η αγωνιστική

Βιβλίο: "Αρχαιολογία αγάπη μου ...έλα πάρε με από δω" δρ Θεόδωρος Παπακώστας (2022 Key Books)

 

"Πάνω από τη Λίμνη Βουλιαγμένης υπάρχουν κάτι μικροί λοφίσκοι. Ένας από αυτούς είναι ο λόφος Φασκομηλιά. Πατήθηκε από ανθρώπινα πόδια αμέτρητες φορές μέσα στους αιώνες. Κάποια στιγμή, στην Αρχαϊκή Εποχή, κάποιος χάραξε εκεί στον βράχο μια επιγραφή. Πιθανώς να ήταν βοσκός. Ίσως έβοσκε τα κοπάδια τα δικά του ή κάποιου αφέντη στη γύρω περιοχή. Στεκόταν στην κορυφή του λόφου και αγνάντευε. Από κάτω απλωνόταν ο Σαρωνικός. Το βλέμμα του έπιανε τις ακτές της Αττικής, την Αίγινα απέναντι, την Ύδρα, τα απέναντι βουνά της Πελοποννήσου, και πιο πέρα ξανοιγόταν στο πρώτο εγώ, το Αιγαίο, όπου οι αχτίδες του φωτός του Απόλλωνα χόρευαν πάνω στο απέραντο γαλάζιο του πελάγους. Ποιος ξέρει πόσες ώρες πέρασε εκεί πάνω ο Σωτιμίδης. Δεν ξέρουμε τι ήξερε και το σκεφτόταν, δεν ήξερε από δημοκρατία, γιατί δεν είχε καν εφευρεθεί ακόμη, μάλλον δεν ήξερε από φιλοσοφία, δεν ήξερε καν ότι ο πλανήτης στον οποίο πατάει είναι σφαιρικός, δεν ήξερε πως κρατά όλη τη Γη στις πλάτες, πήρε, όμως, και χάραξε στον βράχο μια φράση: "Σοτιμίδες είναι φεμί  οίος παρά τεν hορία[ν]". "Είμαι ο Σωτιμίδης σας λέω, που βρίσκομαι μόνος μου στην άκρη του κόσμου". Και σκέφτομαι... Αν όλοι μπορούμε να  νιώσουμε τι θα πει μοναξιά, αν αυτό το χαρακτηριστικό μάς ενώνει όλους, ακόμη και όταν μας χωρίζουν χιλιάδες χρόνια, πόσο μόνοι είμαστε τελικά; Τουλάχιστον δεν είμαστε οι μόνοι που νιώθουμε μόνοι. Μου δίνει κάποια παρηγοριά αυτή η σκέψη". 

Ο Θεόδωρος Παπακώστας είναι αρχαιολόγος που προσφέρει πάμπολλα στο κοινό με το δημοφιλές του πόντκαστ Archaeostoryteller. Παράλληλα, έχει γράψει και τέσσερα βιβλία, βασισμένος στην επιστημονική του κατάρτιση, πάντα με τρόπο γοητευτικό και εύκολα κατανοητό ώστε η αρχαιολογική και ιστορική γνώση να είναι εύκολα προσβάσιμη για τον καθένα και την καθεμιά. Το παραπ'ανω απόσπασμα είναι από το δεύτερο κατά σειρά έκδοσης βιβλίο του, πού πρόσφατα διάβασα και δηλώνω ενθουσιασμένος. Είχε προηγηθεί το "Χωράει όλη η αρχαιότητα σε ένα ασανσέρ", ένα έχουν ακόμα κυκλοφορήσει τα "Ένας Αιγύπτιος, ένας Βαβυλώνιος κι ένας Βίκινγκ μπαίνουν σ’ένα μπαρ" και - φέτος το- "Πόση Μεγάλη Ελλάδα θέλετε; -Ναι! Η ιστορία των ελληνικών αποικιών στην Κάτω Ιταλία και τη Σικελία". Τα βιβλία του τα συνιστώ γιατί πέρα από την αυτονόητη επιστημονική κατάρτιση του συγγραφέα, είναι γραμμένα με τρόπο που διαβάζοντας, έχεις την ψευδαίσθηση της συνύπαρξης με τα ιστορούμενα πρόσωπα, ανθρώπους με αγωνίες, επιθυμίες, χαρές, συμφορές, πάθη κι αδυναμίες όμοιες με εκείνες των σημερινών ανθρώπων. Πάνω από όλα, όμως, τα βιβλία αυτά αξίζει να τα διαβάζουμε για τον λόγο ότι είναι γραμμένα από έναν άνθρωπο που αγαπά τη δουλειά του, την επιστήμη που υπηρετεί, τον άνθρωπο και κάθε πλάσμα. 

ο Τοποτηρητής

Νικόπολη Πρέβεζας IL Mondo: Τρίτη συνεχόμενη νίκη και το βλέμμα στον Μανδραϊκό!

 

Με μία ακόμη εξαιρετική εμφάνιση, η Νικόπολη Πρέβεζας IL Mondo επικράτησε εκτός έδρας του Άρη Πετρούπολης με 62-81, πετυχαίνοντας την τρίτη συνεχόμενη νίκη της (3Χ3) στο πρωτάθλημα της National League 2 και παρέμεινε στην κορυφή του 1ου ομίλου.

Η ομάδα του Γιώργου Ζαφειρούδη παρουσίασε πολύ καλό αγωνιστικό πρόσωπο, έχοντας τον έλεγχο στο μεγαλύτερο διάστημα της αναμέτρησης. Παρά την προσπάθεια των γηπεδούχων να επιστρέψουν στο παιχνίδι, οι παίκτες της Νικόπολης αντέδρασαν αποφασιστικά στο τελευταίο δεκάλεπτο και έφτασαν δίκαια στη νίκη.

Κορυφαίοι για τη Νικόπολη ήταν ο Χρήστος Μπάλλας με 19 πόντους και 9 ριμπάουντ, ο Δημήτρης Τζερμπατζίδης με 18 πόντους, 5 ασίστ και 4 κλεψίματα και ο Δημήτρης Ζαφειρούδης με 15 πόντους.

Επόμενος αγώνας: Νικόπολη Πρέβεζας IL Mondo – Μανδραϊκός

Η συνέχεια του πρωταθλήματος βρίσκει τη Νικόπολη IL MONDO μπροστά στο κοινό της, καθώς την Κυριακή 25 Οκτωβρίου 2026, στις 18:00, υποδέχεται τον Μανδραϊκό στο ΔΑΚ Πρέβεζας, στο πλαίσιο της 4ης αγωνιστικής της National League 2.

Καλούμε όλους τους φιλάθλους της Πρέβεζας να δώσουν δυναμικό «παρών» στο γήπεδο, να στηρίξουν την προσπάθεια των αθλητών μας και να αποτελέσουν τον έκτο παίκτη της ομάδας για τη συνέχιση της νικηφόρας πορείας της!

Παλικαρίσιος βαθμός στην Πάτρα για τον ΠΑΣ Πρέβεζα - Δεν τα παράτησε και ισοφάρισε σε 1-1

 

Με ψυχή, πάθος και τεράστια θέληση, ο ΠΑΣ Πρέβεζα πήρε έναν παλικαρίσιο βαθμό στην έδρα του Ατρόμητου Πάτρας! Η ομάδα της Πρέβεζας βρέθηκε πίσω στο σκορ, όμως δεν λύγισε, πάλεψε μέχρι τέλους και δικαιώθηκε με το γκολ του Πατίλα στο 80’, φεύγοντας από την Πάτρα με το πολύτιμο 1-1!

Για την 4η αγωνιστική της Γ’ Εθνικής, ο ΠΑΣ Πρέβεζα έδωσε μια δύσκολη εκτός έδρας μάχη απέναντι σε έναν δυνατό αντίπαλο και απέδειξε πως διαθέτει χαρακτήρα, πίστη και αγωνιστικό πείσμα.

Το πρώτο ημίχρονο ολοκληρώθηκε χωρίς τέρματα (0-0), με τον ΠΑΣ να καλείται από νωρίς να διαχειριστεί την αναγκαστική αλλαγή του Σκιαδά, ο οποίος τραυματίστηκε στο 9ο λεπτό και έδωσε τη θέση του στον Τσάλα.

Στο 50’, μια κακή συνεννόηση του Μουσιωτίτσα με τον τερματοφύλακα Γρηγορίου έδωσε την ευκαιρία στον Σπύρο Γερογιάννη να σκοράρει για το 1-0 των γηπεδούχων. Ο ΠΑΣ βρέθηκε πίσω στο σκορ, αλλά δεν έχασε την πίστη του.

Στο 52’, ο Ατρόμητος Πάτρας έμεινε με δέκα ποδοσφαιριστές, μετά τη δεύτερη κίτρινη κάρτα που αντίκρισε ο Κώστας Κουτσαντώνης. Η ομάδα της Πρέβεζας συνέχισε να αναζητά το γκολ της ισοφάρισης, δείχνοντας πως δεν είχε πει την τελευταία της λέξη.

Στο 80’ μίλησε η ψυχή του ΠΑΣ!

Ο Πατίλας πέρασε στον αγωνιστικό χώρο στη θέση του Καραμπέτσου και χρειάστηκε μόλις μία φάση για να κάνει τη διαφορά! Μετά την εκτέλεση φάουλ του Τόσκα, η μπάλα επανήλθε στην περιοχή και ο Πατίλας με εξαιρετική προβολή την έστειλε στα δίχτυα, γράφοντας το 1-1!

Ένα γκολ που πανηγυρίστηκε όπως του άξιζε, καθώς ήρθε ως επιβράβευση της προσπάθειας μιας ομάδας που αρνήθηκε να παραδοθεί. Ο ΠΑΣ Πρέβεζα έδειξε χαρακτήρα, αντέδρασε όταν βρέθηκε με την πλάτη στον τοίχο και πήρε αυτό που άξιζε από την αναμέτρηση.

ΤΕΛΙΚΟ: ΑΤΡΟΜΗΤΟΣ ΠΑΤΡΑΣ – ΠΑΣ ΠΡΕΒΕΖΑ 1-1

Ένας βαθμός με μεγάλη αξία για τον ΠΑΣ Πρέβεζα, που απέδειξε στην πράξη πως έχει τη δύναμη να παλεύει απέναντι σε κάθε αντίπαλο, ακόμη και στις πιο δύσκολες έδρες.

Η ομάδα της Πρέβεζας δεν παράτησε το παιχνίδι, δεν συμβιβάστηκε με την ήττα και με την επιμονή της έφτασε σε μια σπουδαία ισοπαλία. Αυτός είναι ο δρόμος: πάθος, πίστη, μάχη μέχρι το τελευταίο λεπτό!

Διαιτητές: Μπεκιάρης (ΕΠΣ Κορίνθου), Θεοδωρόπουλος  (ΕΠΣ Κορίνθου), Ραφαηλίδη (ΕΠΣ Αργολίδας).

Ατρόμητος Πατρών: Πάντος, Κουτσαντώνης Κ., Παπαδόπουλος, Μαγγίνας, Σοφιανόπουλος, Κουτσαντώνης Α., Αντωνόπουλος, Γερογιάννης, Καραμπούλας, Γιωτόπουλος, Μπαλασόπουλος (74o Δήμας).

ΠΑΣ Πρέβεζα (Κριστόφ Βαζέχα): Γρηγορίου, Μουσιωτίτσας (61ο Μέρκο), Ράπτης, Σκιαδάς (9ο λ.τ Τσάλα), Ορφανός, Τόσκα, Παπουτσής (61ο Γιάννος), Καραμπέτσος (76ο Πατίλας), Μαγγανάς, Καρμοκόλιας, Γιαννής (76ο Τουρμούσογλου).

Η Καταρίνα φαν Χέμεσσεν είχε υπογράψει τους πίνακές της. Γιατί χρειάστηκαν 500 χρόνια για να αναγνωριστεί; (αναδημοσίευση)

 

Το 1548, μια εικοσάχρονη γυναίκα στην Αμβέρσα ζωγράφισε τον εαυτό της καθισμένο μπροστά σε ένα καβαλέτο. Κρατούσε ένα λεπτό πινέλο, μια παλέτα και τα εργαλεία της δουλειάς της. Φορούσε ένα κομψό μαύρο φόρεμα με κόκκινα βελούδινα μανίκια και κοιτούσε ευθεία μπροστά, σαν να παρατηρούσε το είδωλό της σε καθρέφτη. Πάνω αριστερά στον πίνακα έγραψε στα λατινικά: «Εγώ, η Καταρίνα φαν Χέμεσσεν, ζωγράφισα τον εαυτό μου, το 1548, σε ηλικία 20 ετών». Δεν άφηνε καμία αμφιβολία για την ταυτότητά της ή για το ποιος είχε δημιουργήσει το έργο. Παρ' όλα αυτά, χρειάστηκε να περάσουν σχεδόν πέντε αιώνες για να αποκτήσει η ζωγραφική της την αναγνώριση που της άξιζε.

Η Καταρίνα φαν Χέμεσσεν , μία από τις σημαντικότερες αλλά λιγότερο γνωστές μορφές της φλαμανδικής Αναγέννησης, βρίσκεται στο επίκεντρο μιας νέας έκθεσης που εγκαινιάστηκε στις 15 Οκτωβρίου στο μουσείο Snijders&Rockoxhuis της Αμβέρσας. Με τίτλο «Van Hemessen & Father», η έκθεση παρουσιάζει τη δουλειά της δίπλα σε εκείνη του πατέρα και δασκάλου της, Γιαν φαν Χέμεσσεν, και εξετάζει τη λειτουργία του οικογενειακού εργαστηρίου τους. Έντεκα από τα δεκαεννέα έργα που της αποδίδονται παρουσιάζονται μαζί με πίνακες του πατέρα της. Τον Μάρτιο του 2027, η National Gallery του Λονδίνου θα εγκαινιάσει την πρώτη βρετανική έκθεση αφιερωμένη αποκλειστικά στη ζωγράφο.

Η αυτοπροσωπογραφία του 1548, που ανήκει σήμερα στο Kunstmuseum Basel, θεωρείται ένα από τα πρώτα γνωστά παραδείγματα αυτοπροσωπογραφίας στην οποία ένας καλλιτέχνης, άνδρας ή γυναίκα, απεικονίζει τον εαυτό του την ώρα που ζωγραφίζει. Η επιλογή της νεαρής Καταρίνα ήταν ασυνήθιστη.

Οι καλλιτέχνες της εποχής συχνά παρουσίαζαν τον εαυτό τους με τρόπο που υπογράμμιζε την κοινωνική τους θέση, αλλά σπανιότερα με τα εργαλεία της δουλειάς τους. Εκείνη επέλεξε να δείξει και τα δύο: την καλοντυμένη γυναίκα μιας εύπορης οικογένειας και την επαγγελματία ζωγράφο που κρατούσε το πινέλο.

Η Χέμεσσεν γεννήθηκε γύρω στο 1528 σε μια Αμβέρσα που γνώριζε μεγάλη οικονομική και καλλιτεχνική άνθηση. Ο πατέρας της ήταν επιτυχημένος ζωγράφος, με σημαντική θέση στη συντεχνία του Αγίου Λουκά, και το εργαστήριό του αναλάμβανε παραγγελίες για πορτρέτα και θρησκευτικές συνθέσεις. Η Καταρίνα μεγάλωσε ανάμεσα σε χρώματα, καμβάδες και ζωγράφους, μαθαίνοντας την τέχνη δίπλα στον πατέρα της. Τα δύο αδέλφια της είχαν τη δυνατότητα να ταξιδέψουν στην Ιταλία για να συνεχίσουν την εκπαίδευσή τους. Εκείνη, ως γυναίκα, δεν είχε τις ίδιες ευκαιρίες και δεν μπορούσε να γίνει μέλος της συντεχνίας.

Ωστόσο, η δουλειά της αναγνωρίστηκε ήδη από τους συγχρόνους της. Ένας Ιταλός ιστορικός του 16ου αιώνα την είχε επαινέσει ως εξαιρετική ζωγράφο μικρών έργων. Τα πορτρέτα της ήταν περιζήτητα στους εύπορους κύκλους της Αμβέρσας και διακρίνονταν για την προσοχή στη λεπτομέρεια.

 

Οι γυναίκες και οι άνδρες που ζωγράφιζε φορούσαν πολυτελή υφάσματα, κεντημένα γάντια, κοσμήματα και περίτεχνα καλύμματα κεφαλής. Σε ένα πορτρέτο του 1551, μια άγνωστη γυναίκα κρατά κάτω από το μπράτσο της ένα μικρό σκυλί, ενώ το λεπτό διάφανο ύφασμα γύρω από τον λαιμό της αποδίδεται με εντυπωσιακή ακρίβεια. Η υπογραφή της Καταρίνα βρίσκεται στην επάνω δεξιά γωνία του πίνακα.

Αυτές ακριβώς οι υπογραφές έσωσαν ένα μέρος της δουλειάς της από τη λήθη. Από τα δεκαεννέα γνωστά έργα που συνδέονται με το όνομά της, δεκατέσσερα φέρουν την υπογραφή της. Κι όμως, η παρουσία της στην ιστορία της τέχνης παρέμεινε για αιώνες περιθωριακή. Σύμφωνα με την ιστορικό τέχνης Karolien De Clippel, που άρχισε να ερευνά τη ζωή της ήδη από τη δεκαετία του 1990, μεταγενέστεροι μελετητές χαρακτήριζαν τη ζωγραφική της αδύναμη ή αφελή, όταν δεν την αγνοούσαν εντελώς. Η ντε Κλίπελ αποδίδει μεγάλο μέρος αυτής της απαξίωσης στον πατερναλιστικό τρόπο με τον οποίο γράφτηκε η ιστορία της τέχνης.

Οι νέες τεχνικές εξετάσεις προσθέτουν τώρα ένα ακόμη κεφάλαιο στην ιστορία της. Οι ερευνητές έχουν εντοπίσει ενδείξεις ότι η Καταρίνα συμμετείχε και σε έργα που μέχρι σήμερα αποδίδονταν αποκλειστικά στον πατέρα της. Ο επιμελητής της έκθεσης Maarten Bassens αναφέρεται συγκεκριμένα στις συνθέσεις «Ο Χριστός και η μοιχαλίδα» και «Ο Χριστός εκδιώκει τους εμπόρους από τον Ναό», όπου θεωρεί πιθανό ότι η νεαρή ζωγράφος είχε σημαντική συμβολή.

Η πρακτική δεν ήταν ασυνήθιστη στα μεγάλα οικογενειακά εργαστήρια της Αναγέννησης. Διαφορετικοί άνθρωποι μπορούσαν να εργάζονται πάνω στον ίδιο πίνακα, να ζωγραφίζουν επιμέρους μορφές ή να δημιουργούν αντίγραφα, αλλά το τελικό έργο κυκλοφορούσε με το όνομα του επικεφαλής του εργαστηρίου. Η Καταρίνα ενδέχεται να είχε ειδικευτεί στις μικρές ανθρώπινες μορφές και στα πορτρέτα, τα οποία αποτελούσαν και το ισχυρότερο μέρος της προσωπικής της παραγωγής. Αν οι νέες αποδόσεις επιβεβαιωθούν, η συμμετοχή της στην καλλιτεχνική δραστηριότητα της οικογένειας θα αποδειχθεί μεγαλύτερη από εκείνη που σήμερα γνωρίζουμε.

Παρόμοιες επανεξετάσεις έργων έχουν ήδη αλλάξει την εικόνα μας για άλλες γυναίκες ζωγράφους, όπως η Αρτεμίζια Τζεντιλέσκι, η Μικαελίνα Βοτιέ και η Ορσόλα Μανταλένα Κάτσια. Σε αρκετές περιπτώσεις, έργα που είχαν δημιουργήσει γυναίκες αποδίδονταν επί αιώνες στους πατέρες, στους συζύγους ή σε άλλους άνδρες του οικογενειακού τους εργαστηρίου. Η περίπτωση της Χέμεσσεν είναι ιδιαίτερη επειδή η ίδια είχε φροντίσει να αφήσει το όνομά της πάνω στους πίνακες, αλλά αυτό δεν στάθηκε αρκετό για να εξασφαλίσει τη θέση της στις μεγάλες αφηγήσεις της ευρωπαϊκής ζωγραφικής.

Για την προσωπική της ζωή γνωρίζουμε πολύ λιγότερα. Το 1554 παντρεύτηκε τον μουσικό Κέρστιαν ντε Μορέιν και δύο χρόνια αργότερα μετακόμισαν στην Ισπανία, όπου ο σύζυγός της υπηρέτησε ως οργανίστας στην αυλή της Μαρίας της Ουγγαρίας. Μετά το 1556 δεν έχουν εντοπιστεί άλλα έργα της. Δεν γνωρίζουμε αν εγκατέλειψε τη ζωγραφική, αν συνέχισε να εργάζεται χωρίς να υπογράφει ή αν τα μεταγενέστερα έργα της χάθηκαν. Η ημερομηνία του θανάτου της παραμένει επίσης άγνωστη.

Η έκθεση της Αμβέρσας δεν επιχειρεί απλώς να παρουσιάσει μια ξεχασμένη δημιουργό, αλλά να εξετάσει πώς λειτουργούσαν τα καλλιτεχνικά εργαστήρια και ποιοι άνθρωποι έμεναν έξω από την επίσημη ιστορία τους. Ακόμη και ο τίτλος, που τοποθετεί το όνομα της κόρης πριν από εκείνο του πατέρα, αντιστρέφει τον συνηθισμένο τρόπο με τον οποίο παρουσιάζονταν επί αιώνες οι γυναίκες καλλιτέχνιδες: ως κόρες, σύζυγοι ή αδελφές κάποιου σημαντικότερου άνδρα.

Σχεδόν πεντακόσια χρόνια μετά την αυτοπροσωπογραφία της, η Καταρίνα φαν Χέμεσσεν επιστρέφει έτσι στην ιστορία της τέχνης μέσα από κάτι που είχε η ίδια φροντίσει να δηλώσει από την αρχή. Στον μικρό πίνακα του 1548 δεν ζωγράφισε απλώς μια νεαρή γυναίκα με όμορφα ρούχα. Ζωγράφισε τον εαυτό της να εργάζεται και έγραψε το όνομά της από πάνω. Η υπογραφή υπήρχε πάντοτε εκεί.

πηγή: lifo.gr

U2 "The greatest show on earth"

 

Κυκλοφόρησε καινούργιο τραγούδι των U2 στο γιουτιουμπ. Έχει τίτλο "The greatest show on earth". Ενδεικτικό είναι ένα σχόλιο όπου αναγράφεται: Ένα τραγούδι των U2 που όντως θυμίζει U2. Πάνε πολλά χρόνια τώρα που οι U2 βγάζουν μετριότητες. Από το 2000 και το άλμπουμ All the things that you can leave behind ως ακροατής άρχισα να κρατάω αποστάσεις. Μονή φωτεινή εξαίρεση, για τα δικά μου αυτιά πάντα, αποτελεί η εκ νέου συνεργασία τους με τον Μπράιαν Ινο, το άλμπουμ No line in the horizon, μια πραγματική δισκάρα. Στην περιοδεία για εκείνο τον δίσκο ήρθαν για δεύτερη φορά στην Ελλάδα για συναυλία, αυτή τη φορά στην Αθήνα στο ΟΑΚΑ. Είχαν σαπόρτ τους Blakfield και τους Snow Patrol. Αμφότεροι εξαιρετικοί. Αλλά οι U2, τι να λέμε τώρα. Εκεί φάνηκε πόσο σπουδαία είναι τραγούδια σαν το Until the end of the world και, ιδίως, το Where the streets have no name. Έκτοτε οι Ιρλανδοί ξαναγύρισαν στη δημιουργική μετριότητα. Ωστόσο με το καινούργιο τραγούδι μοιάζει να είναι διαφορετικά τα πράγματα. Χαρακτηριστικά ο Εντζ στην κιθάρα κρατά δέκατα έκτα του τόνου μονότονα σαν σίκουενσερ, κάτι που με πάει αλλού, δεν ξέρω πού, απλά κάπου αλλού και το βρίσκω καταπληκτικό. Επιπλέον, το βίντεο υπογράφει ο Άντον Κορμπάιν, ο Ολλανδός φωτογράφος της ποστ πανκ σκηνής του Μάντσεστερ, των Depeche Mode, των U2 κατά το παρελθόν και σκηνοθέτης της ταινίας Control. Λες οι U2 να ετοιμάζουν δίσκο αποζημίωση για εμάς τους παλιούς ακροατές; Είδωμεν.

ο Τοποτηρητής

https://www.youtube.com/watch?v=TUuVOW7XogA

Ένα ποίημα - Αθηνά Αραπάκη

 

FUTURE PERFECT

«Πολλά υποσχόμενη ακαδημαϊκά

μόνο που κάτι

πήγε λάθος»

Πράγματι, αμείβομαι με 8,15 την ώρα

για να πλασάρω τον συντελεσμένο μέλλοντα

μιας άλλης γλώσσας ως κάτι

δελεαστικό·

Μέχρι να φτάσω στα τριάντα

τα παιδιά θα μ' έχουν απορρίψει

οι σκέψεις για μια πιθανή αλλαγή καριέρας θα μ' έχουνε γεράσει

κι εγώ θα αναρωτιέμαι πόσο ακόμη

μπορώ να διασχίζω τον υπερσιβηρικό

προσποιούμενη πως τελικά

θα φτάσω

κάπου

Αθηνά Αραπάκη

Δυστυχώς ξέραμε την Γκίλφοϊλ, αλλά όχι τον Ιάπωνα διπλωμάτη Νεμότο - Το "αντίο" στα ελληνικά (αναδημοσίευση)

 

Σε άπταιστα ελληνικά και με αναφορά σε στίχους του ποιητή Κωνσταντίνου Καβάφη αποχαιρέτησε ύστερα από τέσσερα χρόνια την Ελλάδα, ο Ιάπωνας διπλωμάτης Τακάακι Νεμότο.

Μέσα από το μήνυμα του ο κ. Τακάακι Νεμότο, που υπηρέτησε ως Αναπληρωτής Επικεφαλής της Πρεσβείας της Ιαπωνίας στην Αθήνα, ευχαρίστησε τους Έλληνες αλλά και τους συναδέλφους του τα τελευταία τέσσερα χρόνια και έπειτα ανακοίνωσε την διάδοχό του.

“Ήρθε η ώρα να αποχωρήσω από την Ελλάδα μετά από 4 χρόνια. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, πολλοί Έλληνες φίλοι και συνάδελφοι με υποδέχθηκαν θερμά. Θα ήθελα να τους ευχαριστήσω από καρδιάς για την καλοσύνη, την ευγένεια και τη φιλοξενία”, είπε αρχικά.

Στη συνέχεια, επικαλέστηκε τους στίχους του ποιήματος “Απολείπειν ο Θεός Αντώνιον”:

“Σαν έτοιμος από καιρό σαν θαρραλέος, αποχαιρέτα την την Αλεξάνδρεια που φεύγει”.

“Τη θέση μου θα αναλάβει η κυρία Γιόκιο Μαετζίμα, εξαίρετη και ευγενής συνάδελφος με βαθιά γνώση της ελληνικής γλώσσας. Θα ήθελα να σας παρακαλέσω να της παράσχετε την ίδια στήριξη και εμπιστοσύνη με την οποία με τιμήσατε όλα αυτά τα χρόνια” είπε.

“Να είστε όλοι καλά, καλή αντάμωση. Σας ευχαριστώ πολύ”, κατέληξε.

πηγή: News247.gr

Αποφθέγματα του Φρανκ Ζάπα

 

Ο Φρανκ Βίνσεντ Ζάπα (αγγλικά: Frank Vincent Zappa, 21 Δεκεμβρίου 1940 – 4 Δεκεμβρίου 1993) ήταν Αμερικανός μουσικός ροκ και τζαζ και συνθέτης. Το έργο του χαρακτηρίζεται από ελεύθερο αυτοσχεδιασμό, πειραματισμό ήχου, μουσική δεξιοτεχνία, σάτιρα της αμερικανικής κουλτούρας και την έλλειψη συμμόρφωσης σε τυπικούς κανόνες. Κατά τη διάρκεια της καριέρας του που κράτησε πάνω από 30 χρόνια, πέρα από τη μουσική, σκηνοθέτησε ταινίες μεγάλου μήκους και μουσικά βίντεο και σχεδίασε εξώφυλλα άλμπουμ. Θεωρείται ένας από τους πιο καινοτόμους και διαφορετικούς στυλιστικά μουσικούς της γενιάς του. Με το συγκρότημά του κυκλοφόρησε πάνω από 60 δίσκους, σχεδόν στο σύνολό τους σε παραγωγή του ίδιου.

Αν κατέληξες να έχεις μια βαρετή και μίζερη ζωή επειδή άκουσες τη μαμά σου, τον μπαμπά σου, τον δάσκαλό σου, τον παπά ή κάποιον τύπο στην τηλεόραση που σου είπαν τι να κάνεις, τότε ΣΟΥ ΑΞΙΖΕΙ.

Ο κομμουνισμός δεν έπιασε επειδή στους ανθρώπους αρέσει να τους ανήκουν πράγματα.

Οι ραγισμένες καρδιές είναι για μαλάκες.

Αν θες να πηδήξεις, πήγαινε στο πανεπιστήμιο. Αν θες να μορφωθείς πήγαινε στη βιβλιοθήκη.

Χωρίς παρέκκλιση από το κανονικό, η πρόοδος δεν είναι δυνατή.

Η ουσία του Χριστιανισμού βρίσκεται στην ιστορία με τον Κήπο της Εδέμ. Ο απαγορευμένος καρπός ήταν στο δένδρο της Γνώσης. Το μήνυμα είναι ότι υποφέραμε όλον αυτόν τον καιρό επειδή θελήσαμε να μάθουμε τι συμβαίνει.

Η δημοσιογραφία της ροκ μουσικής έχει να κάνει με δημοσιογράφους που δεν ξέρουν να γράφουν, που παίρνουν συνεντεύξεις από ανθρώπους που δεν ξέρουν να μιλούν, για αναγνώστες που δεν ξέρουν να διαβάζουν.

Η μουσική είναι η μοναδική θρησκεία που πραγματοποιεί όσα υπόσχεται.

Ένα από τα αγαπημένα μου φιλοσοφικά αξιώματα είναι ότι οι άνθρωποι θα συμφωνήσουν μαζί σου μόνο αν ήδη συμφωνούν μαζί σου. Δεν μπορείς να αλλάξεις τα μυαλά των ανθρώπων.

Το πρόβλημα με τα ναρκωτικά είναι ότι οι περισσότεροι απ’ αυτούς που κάνουν χρήση ναρκωτικών τα χρησιμοποιούν σαν δικαιολογία για να συμπεριφέρονται σαν μαλάκες.

Οι κλασικοί μουσικοί πάνε σε ωδεία, οι μουσικοί του ροκ πάνε σε γκαράζ.

Ένα αληθινό ρητό Ζεν: «Τίποτα δεν είναι αυτό που θέλω.»

Τέχνη είναι να κάνεις κάτι από το τίποτα και να το πουλάς.

Νομίζω πως οι στίχοι τραγουδιών για την αγάπη έχουν συμβάλει σε αυτή τη γενική αίσθηση της κακής ψυχικής υγείας στην Αμερική.

Η τζαζ δεν έχει πεθάνει, απλά μυρίζει λίγο περίεργα.

Γουστάρω να εκνευρίζω εκείνους που γουστάρουν να εκνευρίζονται.

Ο καπνός είναι το αγαπημένο μου λαχανικό.

Τζ. Βέρντι Μάκβεθ Ζωντανά από την Μετροπόλιταν όπερα της Νέας Υόρκης στο Πολιτιστικό Κέντρο του Δήμου Πρέβεζας

 

Τζ. Βέρντι

Μάκβεθ

Ζωντανά από την Μετροπόλιταν όπερα της Νέας Υόρκης 

στο Πολιτιστικό Κέντρο του Δήμου Πρέβεζας

Σάββατο, 17 Οκτωβρίου  στις 8:00μμ

Οι βραβευμένες ζωντανές μεταδόσεις της Μετροπόλιταν όπερας της Νέας Υόρκης που διοργανώνει και παρουσιάζει το Δημοτικό Ωδείο Πρέβεζας «Σπύρος Δήμας» και ο Δήμος Πρέβεζας, συνεχίζονται το Σάββατο στις 8:00μμ με την όπερα του Τζουζέπε Βέρντι, «Μάκβεθ».  

Η σοπράνο Lise Davidsen πρωταγωνιστεί στον ρόλο της Λαίδης Μάκβεθ, στο πλευρό του βαρύτονου Quinn Kelsey, ο οποίος ερμηνεύει τον ομώνυμο ρόλο. Τη μουσική διεύθυνση έχει ο Yannick Nézet-Séguin, ενώ η Louisa Proske κάνει το ντεμπούτο της στη Met ως σκηνοθέτιδα. Στη διανομή συμμετέχουν, επίσης, ο τενόρος Freddie De Tommaso και ο μπασο-βαρύτονος Ryan Speedo Green.

Οι μεταδόσεις γίνονται στο Πολιτιστικό Κέντρο του Δήμου, Περδικάρη 2 και προσφέρουν στο κοινό της Πρέβεζας μια επιλογή από τις καλύτερες παραγωγές της σεζόν. Οι παραστάσεις, που μεταδίδονται σε πραγματικό χρόνο, συνοδεύονται από ελληνικούς υπότιτλους, την επιμέλεια των οποίων έχει η κα Δώρα Ζαμπέλη, και έντυπο ενημερωτικό υλικό.

Στο διάλειμμα της όπερας συνεχίζεται η συνεργασία με την κάβα Γκάφα  με την παρουσίαση ενός κρασιού κάθε φορά με αντίστοιχο συνοδευτικό και χωρίς επιπλέον κόστος για το κοινό. Το κρασί της βραδιάς είναι ευγενική χορηγία του κου Ανδρέα Αναστασόπουλου.

Η φετινή σεζόν περιλαμβάνει επίσης τις εξής όπερες:

Σαμψών και Δαλιδά (Σεν-Σανς), Σάββατο, 5 Δεκεμβρίου, 7μμ

Το κορίτσι της Δύσης (Πουτσίνι), Σάββατο, 23 Ιανουαρίου, 8μμ

Άγια Νύχτα (Κέβιν Πατς), Σάββατο, 20 Μαρτίου, 7μμ

Μανόν (Μασνέ), Σάββατο, 3 Απριλίου, 7μμ

Οθέλλος (Βέρντι), Σάββατο, 24 Απριλίου, 8μμ

Πάρσιφαλ  (Βάγκνερ), Σάββατο, 5 Ιουνίου, 7μμ

Τιμή εισιτηρίου 10 ευρώ και 5 ευρώ για μαθητές και φοιτητές.

Περισσότερες πληροφορίες στο τηλέφωνο 2682025320.

Fontaines D.C. "Dopamine Chamber" στις 16 Οκτωβρίου

 

Fontaines D.C. by Ewen Spencer

Οι Fontaines D.C. έχουν διανύσει πολύ δρόμο από την εποχή του "Boys in better land". Όχι μόνο χρονικά αλλά και, κυρίως, δημιουργικά. Ασχολούνται με θέματα που αφορούν τον καθένα - ή που θα έπρεπε, τουλάχιστον, να αφορούν τον καθένα. Κάθε δίσκος τους είναι βήματα μπροστά, ακολουθώντας το καλλιτεχνικό τους ένστικτο. Δοκιμάζουν πράγματα διαφορετικά κάθε φορά. Παίρνουν στα σοβαρά τη δουλειά τους και, ευτυχώς, όχι τους εαυτούς τους. Αλλάζουν ύφος, δίχως να αλλάζουν χαρακτήρα. Στο καινούργιο τους άλμπουμ με τίτλο "Dopamine Chamber", τούτο γίνεται φανερό. Υπάρχει μελωδικότητα μαζί με τάση για πειραματισμό. Υπάρχουν στρώματα από ψυχρά σύνθια και σκάει από το πουθενά μια ακουστική κιθάρα με δύο απλά ακόρντα, κάτι που σε πάει αλλού, κάπου πολύ ευχάριστα. Υπάρχει το νιου γουέιβ, ένας μελαγχολικός ρομαντισμός, υπάρχει το αναπάντεχο και μαγευτικό ντουέτο με τη Rosalía που πετυχαίνει μιας και δεν αλλοιώνεται η ταυτότητα των Ιρλανδών. Το άλμπουμ είναι εξαιρετικό και, σε στιγμές, συναρπαστικό. Οι Fontaines D.C είναι μεγάλη μπάντα διότι πειραματίζονται, δίχως να παραλείπουν να γράφουν ωραία τραγούδια. Το κυριότερο: μοιάζουν να είναι αλήτες και όχι τσογλάνια.

ο Τοποτηρητής

"Dopamine Chamber" στις 16 Οκτωβρίου από την XL Recordings

Ακούστε το Where is Gone? (with Rosalía)

https://www.youtube.com/watch?v=JxS3kEhO4zk&t=1s